dasNichts

słuchajcie, dziś po raz pierwszy w tej sesji mam jaką-taką satysfakcję ze zdanego egaminu (epistemologia), w związku z czym przegryzam czekoladę i popijam kawusię. only one more to go!

czwartek to najcięższy dzień tygodnia, bo trzeba wstać superwcześnie (8:00!), żeby zdążyć zjeść śniadanie (pindakaas + dżemik), wypić kawę, ogarnąć się i dojechać na wykład z URKS do Hermana (superspoko gość to jest, dlatego linkuję do jego strony). jako że mamy listopad, jest tu prawie zupełnie ciemno rano i prawie zupełnie ponuro. dlatego też, aby nie popełnić samobójstwa podczas jazdy rowerem i nie popaść w depresję, zapodaję sobie mocno rozweselające piosenki w słuchawkach.

takie słuchawki, na marginesie, to jest wynalazek przedni, bo wielofunkcyjny. po pierwsze, zapobiegają samobójstwom i depresji. po drugie, izolują od rzeczywistości ułatwiając jednocześnie jazdę rowerem. how come? proste: jako, że jestem muzykiem i szczycę się doskonałym słuchem, jeżdżąc na rowerze nigdy się nie rozglądam, nie odwracam do tyłu przy skręcaniu w lewo czy wyprzedzaniu, bo przecie słyszę doskonale, czy coś nadjeżdża czy nie. a obecnie, jeżdżąc ze szczelnymi sennheiserami na uszach, nie muszę się oglądać (bo słuch mam przecie dobry), ale też nie muszę się przejmować wytężaniem mego słuchu na nadjężdżające pojazdy, bo i tak ich nie usłyszę. tak więc dzięki słuchawkom jeżdżę bezstresowo. ach, jest jeszcze trzecia doskonała cecha jeżdżenia w słuchawkach: mamy listopad i jest tu już dosyć chłodno, ale jeszcze nie na tyle chłodno, żeby zakładać czapę syberyjską (założyłem ją dopiero dwa razy, jak śnieg padał). szczelne słuchawki zapobiegają więc przewianiu uszu. doskonałe, prawda?

a w “piosence na dziś” przedstawiamy Murzynów prosto z NYC, kochane chłopaki z Public Enemy mówią nam, że rzeczy są harder than you think i to jest prawda (word!) w stosunku do wykładu URKS chociażby, ale i do Prologa można ją zastosować. miłego dnia, kochani!